گزارش او بهصورتي آغاز ميشود كه گويي راهنمايي براي سفر به بيتالمقدس مينويسد، ولي بهزودي اين هدف را فراموش ميكند و اين روش درستي براي جلب توجه خوانندگان در آغاز كار بود. بيشك، زيارت بيتالمقدس در آن زمان سفر دلخواهي هم براي گناهكاران، هم اوليا و مقدسين و هركس ديگر بود. اورشليم نامي جادويي بود، ولي مسافرت چندان طولاني بود كه عدهٴ كمي از انگليسيان بدان توفيق مييافتند. چندان كسي را نميتوان نام برد. شخصي بود به نام والتر ويبِرن در حدود 1367 و سپس هنري لانكاستري، اِرل دِربي (شاه هنري چهارم بعدي) در 1392ـ1393، و توماس اِسوينبورن و توماس بريگ در همان سال ـ شرح اين سفرها همگي به لاتيني نوشته شده است. در مورد اسوينبورن
¿ فصل بيست و سوم.
در اينجا چند كلمهاي را در باب زيارت هنريبولينگبروكي (يا لانكاستري)، كه بعداً بهنام شاه هنري به تخت نشست ميتوان ذكر كرد. وي بسيار موٴمن بود و در نظر داشت به سپاه صليبي لويي بوربن دوم بپيوندد، ولي در آخرين لحظه گذاشت برادرش جان بوفورت جاي او را بگيرد.
آنگاه داوطلب شد تا همراه شهسواران توتوني بر ضد ليتوانياييان كافر بجنگد و در سال 1390 در بُستُن به كشتي نشست كه باقي داستان مورد نظر ما نيست. در سال 1392 بار ديگر هنري انگلستان را ترك كرد و از راه لين با كشتي روانهٴ دانتزيگ شد. پس از مدتي، احتمالاً با درك اينكه براي يك شاهزادهٴ انگليسي كارهايي بهتر از كمككردن به توسعهٴ قدرت پروس وجود دارد، تصميم گرفت به زيارت قدس بشتابد. از پراگ، وين، ونيز، زارا، ردس و يافا روانه شد و از راه قبرس، ونيز، ميلان و پاريس به انگلستان بازگشت. در پنجم ژوئيهٴ 1393 به لندن رسيد. خزانهدار او ريچارد كينگستن (وفات: 1418)، سرشماس هيِرفُرد شرح سفرهاي او را نوشت، كه اينك در دست است.
علاوه بر روايات زايران، تعدادي راهنامه هم وجود داشت، از قبيل منزلگاههاي رم و
منزلگاههاي بيتالمقدس، كه به زبان انگليسي ميانه نوشته شدهاند و تعيين تاريخهايشان مشكل است.
منزلگاههاي رم احتمالاً اولين بار، در اواخر سدهٴ سيزدهم تنظيم شده و هدف از آن نهتنها توصيف زيارت رم، بلكه منصرفكردن آنان از سانتياگو و بيتالمقدس بوده است. آيا زيارت شهر جاوداني بيش از همهجا صواب نداشت؟ اين كتاب نخست به شعر نوشته شد، كه تعداد ابياتش در نسخههاي مختلف بسيار متفاوت است، ولي تحريرهاي منثور آن هم وجود دارد.منزلگاههاي بيتالمقدس هم كه از تأليفات بعدي است (سدهٴ پانزدهم؟) به شعر نوشته شده است
(848 بيت). در آن سفر از ونيز به بيتالمقدس و سپس اماكن مقدس و رويدادهاي انجيل در ارتباط با آن اماكن توصيف شده است.